«بنام خدا »   

 منشور حقوق و مسؤلیتهای زنان

در نظام جمهوری اسلام ایران

 

مقدمه

منشور حقوق و مسؤلیتهای زنان در نظام جمهوری اسلامی ایران با الهام از شریعت جامع اسلام، به منظور ایجاد زمینۀ رشد هماهنگ و متوازن ابعاد مادی و معنوی زندگی فردی و اجتماعی زن و با عنایت به آزادی مسؤلانه و کرامت انسانی آنان و با توجه به تناسب میان حقوق و مسؤلیتها، تنظیم شده است.

منشور مبتنی بر قانون اساسی و اندیشه های والای حضرت امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری و با بهره گیری از سند چشم انداز و سیاستهای کلی نظام و با لحاظ قوانین موجود مشتمل بر حقوق و مسؤلیتهای امضایی، تأسیسی و حمایتی و نیز حقوق مشترک میان انسانها تدوین گردیده است.

منشور نه تنها میتواند منشأ وفاق ملَی و وحدت نظر و عمل مسؤلین نظام اسلامی درکلیه برنامه ریزی ها و تدابیر قانونی و سیاست گذاریها قرار گیرد بلکه خود زمینه ساز ایجاد وفاق و همدلی در مجامع بین الملل و به ویژه کشورهای اسلامی است و میتواند محور تبادل نظر برای تدوین اسناد بین المللی دیگری در امور زنان باشد.

منشور در 3بخش، 5فصل و 148 بند در مورخ31/6/83 در شوری عالی انقلاب فرهنگی تصویب و در آذر ماه85 بعنوان قانون لازم الاجرا در مجلس شورای اسلامی تصویب شد و الحاق  به کلیه معاهدات بین المللی در امور زنان در راستا و همسو با مفاد این منشور مقرر گردید.

از آنجا که ادعای مجامع بین المللی تحقق حقوق انسانی زنان است و در این راستا متفکران جوامع گوناگون نظرات و عملکرد متفاوت و بعضاً متضادی را در زمینۀ حقوق انسانی زنان ارائه می دهند، این منشور با الهام از آیین الهی ضمن بیان حقوق زنان، بر حقوق انسانی که عموماً میان زن و مرد مشترکند و معطوف به جنسیت خاصی نیستند، اصرار می ورزد و برای پیشگیری از تبعیض و ظلم در اجرا، به حقوق مشترک نیز با عنوان حقوق  زن تأکید می نماید. این منشور درصدد است تا، رویکرد نظام اسلامی را در مصاف نظریه پردازی و واکاوی اصولی دو دیدگاه (تساوی گرا و تناسب محور) به جهان معاصر عرضه نماید تا با تبادل و تعامل منصفانه و محققانۀ  اندیشه ها به رویکردی متقن و قابل اعتماد و اتکاء در عرصۀ مسائل زنان دست یازیم.